Biotene

Diagnose

Vroegtijdige diagnose

Veel patiënten zullen uiteindelijk hulp zoeken bij hun tandarts, doktor of apotheker. Maar op het moment dat de patiënt zich bewust wordt van droge mond, zal de speeksel-flow meestal reeds met 50% afgenomen zijn1.

Medisch professional kunnen een vitale rol spelen in een vroegtijdige diagnose door het proactief screenen van hun patiënten. Een eenvoudig 4 stappen proces kan hierbij helpen:

  1. Vraag de patiënt of hun medische voorgeschiedenis aandoeningen zoals diabetes of syndroom van Sjögren omvat.

  2. Vraag of de patiënt medicatie gebruikt. Meer dan 400 medicijnen hebben droge mond als mogelijke bijwerking.

  3. Vraag of de patiënt A. moeite heeft met slikken? B. een droog gevoel heeft in de mond tijdens het eten? C. slokjes vloeistof nodig heeft om droog voedsel door te slikken? D. het gevoel heeft te weinig speeksel in de mond te hebben?

  4. Klinische beoordeling door bijvoorbeeld:

    • Gebruik de spiegel-‘kleef’-test. Plaats de spiegel tegen de buccale mucosa en tong. Wanneer hij blijft kleven aan de wang, kan de speekselsecretie zijn verminderd.
    • Controleer de speekselpoel in de bodem van de mond;
    • Merk op of er veranderingen zijn geweest in de progressie van cariës op afwijkende locaties, zoals bij cervicale caries of op plekken waar onder normale omstandigheden de zelfreinigbaarheid goed is.

Medisch professionals kunnen ook de speekselflow meten

De speeksel flow niveaus zijn geclassificeerd als gestimuleerd hele mond speeksel (SWMS) of ongestimuleerde hele mond speeksel (USWMS).

De algemeen aanvaarde definitie van hyposalivation is:

  • USWMS: lager dan 0,1ml/minuut, gemeten over 15 minuten, of
  • SWMS: lager dan 0.7ml/minuut, gemeten over 5 minuten

Een ideale ‘broedplaats’ voor een slechte mondgezondheid

  • Demineralisatie van tandglazuur en dentine
  • Toename van de hoeveelheid cariës
  • Toename van gingivitis
  • Infecties
  • Mucositis
  • Verhoging van de kans op halitose

Onbehandelde of niet gediagnosticeerde droge mond kan leiden tot een significante impact op de levenskwaliteit. Bij vroegtijdige herkenning en behandeling kunnen de effecten op de mondgezondheid veelal geminimaliseerd worden.